Author: Nakhati Jon

Зеро ки Худованд одил аст ва адолатро дӯст медорад; рӯи Ӯ ба росткор нигаронида шудааст (10:7). Ба Худованд паноҳ бибар,

Суруди пурсурури Довуд баъд аз ғалаба бар душманон. “Худовандро бо тамоми дилам ҳамд хоҳам гуфт; ҳамаи корҳои аҷоиби Туро ҳикоят

«Ӯро аз фариштагон фақат андаке кам кардаӣ; ва тоҷи ҷалол ва шавкат бар сари ӯ гузоштаӣ» (8:6). Худоро ситоиш мекунем,

Худованд шариронро ҷазо медиҳад ва бегуноҳро мераҳонад. Таронаи Забур 7 ба Худо ҳамчун довар ва паноҳгоҳи бепоён муроҷиат мекунад: Бигзор

Дуои гуноҳкоре ки тавба кардааст. Баъзан рӯҳи мо сахт тарс ва аз зиндагӣ мағлуб мешавад. Ин ҳолат бештар аз ҳама

Дуои субҳи Довуд, ки пур аз умедворӣ ба мадади Худо мебошад. Ҳар рӯз ба сӯи Худо меомад «Вале ман, аз

Дуои шоми Довуд, ки пур аз имон ба мадади Худо мебошад. Ин тарона дуои касест, ки бо муқобилият рӯ ба

Тарҷумаи Забур 3 нишон медиҳад, ки Худо наҷотдиҳанда аст. Худо Довудро наҷот медиҳад Довуд менависад, ки “Валекин Ту, эй Худованд,

«Валекин Ман подшоҳи Худро бар Сион, кӯҳи муқаддаси Худ, таъин кардаам» (2:6). Мардум фикр мекунанд, ки чӣ тавр ҳукмронии Худоро