Забур

Ин Забур бо сухан дар бораи одаме оғоз мешавад, ки ба камбағал ва ниёзманд раҳм мекунад. Аммо худи шахси камбағал

Вақте ба назди Худо меоем, дарк мекунем, ки аз куҷо омадаем. Мо мисли одаме будем, ки ба чоҳи лойолуд афтодааст.

Ҷаҳони мо бисёр вақт намехоҳад, ки мо дар бораи кӯтоҳ будани ҳаёт, марг ва абадият бисёр фикр кунем. Зеро вақте

Дар ин Забур мо дуои хеле самимии як инсонро мебинем, ки дар назди Худо дилашро пинҳон намекунад. Ӯ гуноҳашро дарк

Ин забур ду роҳи зиндагиро муқоиса мекунад: роҳи шахси бадкор ва роҳи касе, ки ба Худо таваккал мекунад. Довуд мебинад,

Дар ин Забур, Довуд ба Худо, ки Довари одили тамоми замину осмон аст, муроҷиат мекунад. Душманонаш аз ӯ нафрат доштанд,

Забур 33 як суруди ситоиш ва боварӣ ба Худо аст. Довуд Худоро барои он ки ӯро наҷот дод, ситоиш мекунад

Забурҳои 31–32 моро ба шодӣ, умед ва эътимод ба Худо даъват мекунанд. Забур 31 дар бораи баракати бахшиши гуноҳ ва

Ин тарона — нидои нола ва таваккали пурминнатдорӣ ба наҷоти Худо. Исо ин забурро медонист, зеро ҳангоми буданаш бар салиб,

Худованд нависандаро аз душманонаш раҳо кард, аз бемориҳо шифо бахшид ва ба ӯ умр бахшид. Вақте ки ӯ дар «чоҳи