Пайдоиши Масеҳ

Ҳикояи Мавлуди Исои Масеҳ, ки ҳамасола аз ҷониби имондорон такрор ва ҷашн гирифта мешавад, ба мо нишон медиҳад, ки чӣ

Луқо 1:1–4 – Шоҳиди Навиштаҳо барои мо «То дуруст будани таълимотеро, ки дар он тарбият ёфтаед, бидонед.» Китоби Инҷили Луқо

Рӯзи 29 – Матто 2:1-8 Маҷусиён ки аз Шарқ барои саҷда кардани Подшоҳи навзоди яҳудиён омадандИн қисса нишон медиҳад, ки

Рӯзи 27 – Луқо 2:25-32– Шимъӯн интизор аст Мувофиқи қонуни Мусо, писарбача пас аз ҳашт рӯз хатна карда мешуд ва

Рӯзи 22 – Инҷили Матто 1:18-24 – Хоби Юсуф Юсуф, вақте фаҳмид, ки Марям, арӯсаш, ҳомиладор аст, мехост ӯро пинҳонӣ

Нури ҳақиқии ҷаҳон рад карда шуд Тасаввур кунед, ки шумо дар торикӣ зиндагӣ мекунед ва рӯшноӣ нест. Шахсе меояд, ки

Рӯзи 17 – Ишаъё 40:1-5 Тасаллии Худо аз муоширати наздик бо Ӯ меояд. Ӯ одил аст ва барои гуноҳҳо ҷазо

Рӯзи 14 – Ишаъё 11:1-5 Дар се рӯзи оянда мо боби 11-и китоби Ишаъёро дида мебароем, ки он боби калидие

Рӯзи 12 – Ишаъё 9:1-3 Ишаъё 9 бо ҳамду сано барои он чи Худо карда ва хоҳад кард, оғоз мешавад.