Маслуб кардан

Исо, Худованд аз ҷониби пешвоёни дин боздошт шудааст. Он гоҳ онҳо ӯро барои маҳкумият доварӣ мекунанд. Исо мегӯяд, ки онҳо

22 Пилотус бори сеюм ҳам ба онҳо гуфт: «Чаро? Охир Ӯ чӣ бадие кардааст? Ман дар Ӯ ҳеҷ айбе наёфтам,

Дар баъзе сутунҳои шаҳри Душанбе гули чорпояи чӯб бартарӣ дорад. Бо вуҷуди ин, гулҳои асосии Тоҷикистон, мисли кӯкнор, садбарг, савсан,

Дар ин порча мо лаҳзаҳои охирини ҳаёти Исоро дар салиб мебинем. Ӯ изҳор мекунад, ки ташна аст, ва касе ба

Тарҳи салиб дар тӯли 2000 соли охир бо марги Исо алоқаманд аст. Дар тӯли таърихи калисо, салиб хушхабареро, ки наҷот

1 Ва дар дасти рости Нишинандаи тахт китобе дидам, ки аз дарун ва аз берун навишта ва бо ҳафт мӯҳр

14 Зеро муҳаббати Масеҳ моро водор менамояд, ки чунин муҳокима ронем: Яке барои ҳама мурд, пас ҳама мурданд. 15 Ва

Чаро қурбонӣ зарур аст? Дар ин ҷо мо ду ҳадафи асосии қурбониро мебинем: поксозӣ ва бахшиш. Дар ояти 22 мо

Ҳоло барои онҳое, ки фикр мекунанд, ки Исо намурдааст ё бо ягон роҳ наҷот ёфтааст, дар ин ҷо тафсилоти дафни

Матто 27:11-26 Исо дар назди Пилотус 11 Аммо Исо дар назди ҳоким истода буд. Ва ҳоким аз Ӯ пурсид: «Оё