Исои Масеҳ

Мақсади масал дар бораи коранда фаҳмондани он аст, ки паёми Исо чӣ гуна амал мекунад ва чаро одамон ба он

Луқо 6:27-36 – Душманони худро дӯст доред Дӯст доштани душманон 27 Ман ба шумо, ки суханамро мешунавед, мегӯям: душманонатонро дӯст

Луқо 6:1–5 – Дурнамои нав ба рӯзи шанбе Шогирдон бо дастони худ каме дона чиданд. Пас аз он ғӯзапояро молида,

Луқо 5:12–16 – Исо махавиро шифо медиҳад Шахсе, гирифтори бемории пӯст, назди Исо омад ва барои шифо хоҳиш кард. Махавӣ,

Ин матн саҳнаро тавсиф мекунад, ки мардум бо иштиёқи зиёд барои шунидани суханони Исо ҷамъ омада буданд, на дар маркази

Ибриён 4:15 мегӯяд: «Зеро мо чунон саркоҳин надорем, ки дар заъфҳои мо натавонад ба мо дилсӯзӣ намояд, балки Ӯ, монанди

Ҳангоми омадани Марям ва Юсуф ба маъбад, ду шаҳодати равшан дар бораи Кӯдаки Масеҳ зоҳир шуд. Шимъӯн ва Ҳанно —

Хонишҳои пайдоиш шукргузорӣ барои таваллуди Масеҳ ва интизории бозгашти Ӯро рӯҳбаланд мекунанд. Он вақт барои интизорӣ ва ибодати умедбахш аст.

Рӯзи 27 – Луқо 2:25-32– Шимъӯн интизор аст Мувофиқи қонуни Мусо, писарбача пас аз ҳашт рӯз хатна карда мешуд ва