дуо ва ибодат

Калисои тоҷикӣ минбаъд ҳам барои шумо «нони ҳаррӯза» омода мекунад, то баракат гиред. Дар ин ҷо китобҳои наве пешниҳод мешаванд,

Ин Забур бо сухан дар бораи одаме оғоз мешавад, ки ба камбағал ва ниёзманд раҳм мекунад. Аммо худи шахси камбағал

Дар ин Забур мо дуои хеле самимии як инсонро мебинем, ки дар назди Худо дилашро пинҳон намекунад. Ӯ гуноҳашро дарк

Ин забур ду роҳи зиндагиро муқоиса мекунад: роҳи шахси бадкор ва роҳи касе, ки ба Худо таваккал мекунад. Довуд мебинад,

Қудрати дуо ба мо қудрат медиҳад, ки ҳар рӯз зиндагӣ кунем. Ҳамчунин мо қудрати Исоро бар девҳо дар он шахсоне,

Муқаррар кардани саҳна – Закариё 7 дар соли чоруми подшоҳи Дориюш (518 пеш аз милод), дар замони сулҳи сиёсӣ ва

Пас аз он ки маллоҳон Юнусро ба баҳр андохтанд, Худованд як моҳии калонро омода кард, то ки ӯро фурӯ барад

Мо бо ҷомеаи атроф чӣ гуна муносибат дорем? Оё мо сулҳҷӯ ҳастем? Оё ҷомеа ба эътиқоди мо мухолифат мекунад? 9

Зеро ки Ту ҷони маро дар дӯзах нахоҳӣ андохт; нахоҳӣ гузошт, ки Куддуси Ту фаноро бубинад. (15:10) Худо паноҳгоҳи мост

Ин бахш аз шикастани шариат ҳушдор медиҳад, зеро муаллимони бардурӯғ одамонро ташвиқ мекарданд, ки бо зоҳир кардани рӯҳоният ва итоат