Китоби Муқаддас

Якчанд усули истифодабарии ин воситаи таълими 1. Ин воситаи таълими асосан барои ононе таъин гаштааст, ки аллакай омӯзиши китобҳои “Башорат

Рӯйхати силсилаи нони ҳаррӯза ба забони тоҷикӣ Калисои тоҷик аксар вақт барои истифодаи нони ҳаррӯза сериалҳо мекунад. Ин рӯйхати мавзӯъҳо

Китобҳои электронии ройгон ба забони тоҷикӣ. Тадқиқот дар бораи таърих, маънавият ва оила. Ин китоб метавонад барои омӯзиш ва ҳамчун

Юнус пас аз даъвати Худо гурехт. Худованд бо Юнус, писари Амитай, сухан гуфт. Ин як шарафи бузург аст — шунидани

Китобе дар бораи он ки чӣ гуна мо ба Худо пайравӣ мекунем ва дили мо дар куҷо қарор дорад. Юнус

Забур 19 дуои ҷомеа мебошад, ки дар он халқи Худо пеш аз ҷанг аз Ӯ пирӯзӣ ва муҳофизатро барои подшоҳи

«Осмонҳо ҷалоли Худоро эълон мекунанд,ва фалак аз амали дастҳои Ӯ хабар медиҳад.» (18:2) Пеш аз ҳама, мо ваҳйи махсуси Худоро

Ин суханони Исо то имрӯз барои мо раҳнамоянд. Ӯ моро огоҳ мекунад: «Гумон макунед, ки омадаам Таврот ё суханони пайғамбаронро

12 Пас, ҳамчун баргузидагони муқаддас ва маҳбуби Худо, марҳамат, меҳрубонӣ, хоксорӣ, фурӯтанӣ ва пурсабриро дар бар кунед. 13 Ба ҳамдигар

Рӯзи 10 – Ишаъё 2:1-5 Дар рӯъё, ки дар Ишаъё 2 навишта шудааст, Худо нишон медиҳад, ки бо Ерусалим ва