муҳаббати Худо

Дар Луқо 15 Исо ба пешвоёни динӣ, ки ӯро барои муошират бо гунаҳкорон танқид мекунанд, бо се масал дар бораи

Боби 3-юми китоби Ғалотиён таълим медиҳад, ки наҷот танҳо ба воситаи имон ба Исои Масеҳ аст, на ба воситаи иҷро

Баъзе фарисиён мехостанд дар бораи Исо бештар бифаҳманд, вале онҳо дар адолати худ монда буданд. Онҳо ҳаёти сахтеро ба сар

Дар Луқо 4:31 -37 Бисёриҳо аз таълимоти Ӯ дар ҳайрат монданд, зеро Ӯ бо қудрат ва возеҳӣ таълим медод. Аз

21 Инак, вақте ки ҳамаи мардум таъмид мегирифтанд, Исо низ таъмид гирифт. Ҳангоме ки Ӯ дуо карда истода буд, осмон

Закарё 9 бо рӯъёи пурқудрат дар бораи ҳокимияти умумии Худо бар тамоми халқҳо оғоз меёбад. Пайғамбар шаҳрҳои бузурги ҷаҳони таҳти

Ин тарона — нидои нола ва таваккали пурминнатдорӣ ба наҷоти Худо. Исо ин забурро медонист, зеро ҳангоми буданаш бар салиб,

Гӯсфандони бе чӯпон ҳамчун гурӯҳ ба хатар саргардон мешаванд. Аммо вақте ки онҳо ба чӯпон пайравӣ мекунанд, аз муҳофизат ва

Худо Худои меҳрубон аст. Ӯ дар бораи онҳое, ки ба назди Ӯ меоянд, ғамхорӣ мекунад. Ӯ одамонро мефиристад ва чорабиниҳо

Ҳастӣ 2 ба мо дар бораи офариниш нақл мекунад: 1 Ва осмону замин ва тамоми анбӯҳи онҳо анҷом ёфт. 2