Нони Ҳаррӯза

Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 40:1-16

This entry is part 44 of 44 in the series Нони Ҳаррӯза - Хуруҷ 19-40

Фармони Худованд барои сохтани хайма

Фармони Худованд барои барпо кардани хаймаи муқаддас

1 Ва Худованд ба Мусо сухан ронда, гуфт: 2 «Дар рӯзи якуми моҳи якум маскани хаймаи ҷомеъро барпо намо. 3 Ва дар он ҷо сандуқи шаҳодатро бимон, ва пардаро бар сандуқ паҳн намо. 4 Ва мизро дохил карда, лавозимоташро ба тартиб овар; ва чароғдонро дароварда, чароғҳояшро барафрӯз. 5 Ва қурбонгоҳи тиллои бухурро пеши сандуқи шаҳодат бимон, ва пардаи даромадгоҳи масканро биовез. 6 Ва қурбонгоҳи қурбонии сӯхтаниро пеши даромадгоҳи маскани хаймаи ҷомеъ бимон. 7 Ва лаганро дар миёни хаймаи ҷомеъ ва қурбонгоҳ бимон, ва об дар он бирез. 8 Ва саҳнро гирдогирд барпо намо, ва пардаи дарвозаи саҳнро биовез. (Хуруҷ 40:1-8, KM99)

Мулоҳизаҳо ва хулосаҳо

Худо ба Мусо дастурҳои аниқ дод, ки кай хаймаи муқаддасро барпо кунад ва ҳар як ашёро дар куҷои он гузорад. Баъд Ӯ фармуд, ки хайма, тамоми ашёи он ва коҳинон барои хидмати Ӯ ҷудо карда шаванд. Барои ин онҳоро бо равғани махсуси тадҳин тадҳин мекарданд (оятҳои 1–16).

Ин кор танҳо тайёр кардани як бино ё гузоштани ашё дар ҷойи муайян набуд. Ҳама чиз барои хизмати Худо ҷудо карда мешуд. Худо мехост, ки дар байни халқи Худ зиндагӣ кунад ва онҳо ҳузури Ӯро дар ҳаёти худ эҳсос кунанд.

Хислати Худо

Оятҳои 9–15. Худо ба Мусо фармуд, ки хайма, тамоми ашёи он, қурбонгоҳ ва лаганро бо равған тадҳин кунад. Ҳамчунин Ҳорун ва писарони ӯро тадҳин карда, барои хизмати коҳинӣ ҷудо намуд.
9 Ва равғани тадҳинро гирифта, масканро бо ҳар он чи дар он аст, тадҳин намо, ва онро бо тамоми колояш тақдис кун, ва он муқаддас хоҳад шуд. 10 Ва қурбонгоҳи қурбонии сӯхтаниро бо тамоми колояш тадҳин намо, ва қурбонгоҳро тақдис кун; ва ин қурбонгоҳ қудси қудсҳо хоҳад шуд. 11 Ва лаган ва пояашро тадҳин намо, ва онро тақдис кун. 12 Ва Ҳорун ва писаронашро ба даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ наздик биёр, ва онҳоро дар об ғусл деҳ. 13 Ва Ҳорунро либоси муқаддас бипӯшон, ва ӯро тадҳин намо, ва ӯро тақдис кун, то ки барои Ман каҳонат намояд. 14 Ва писарони ӯро наздик биёр, ва онҳоро пероҳанҳо бипӯшон. 15 nВа онҳоро тадҳин намо, чунон ки падарашонро тадҳин кардӣ, то ки барои Ман каҳонат намоянд; ва тадҳин ёфтани онҳо барои каҳонати абадӣ дар наслҳои онҳо хоҳад буд». (Хуруҷ 40:9-15, KM99)
 
Ин нишон медиҳад, ки барои Худо танҳо зоҳир ё намуди хуб муҳим нест. Бинои зебо, таҷҳизоти хуб, барномаи калон ё номи машҳур худ аз худ маънои онро надорад, ки он ҷо хизмати ҳақиқӣ ба Худо сурат мегирад. Муҳимтар аз ҳама дили одамон ва муносибати онҳо бо Худост.
Масалан, дар Осиёи Марказӣ мо медонем, ки сохтани масҷид, калисо ё дигар бинои ҷамъиятӣ кори осон нест. Барои он вақт, маблағ ва меҳнати бисёр лозим мешавад. Аммо Худо на танҳо ба бино, балки ба одамоне, ки дар он ҷо ҷамъ мешаванд ва Ӯро хидмат мекунанд, назар мекунад. Ӯ мехоҳад, ки ҳаёти мо низ ба Ӯ тааллуқ дошта бошад.

Дарсҳои Худо

Ва равғани тадҳинро гирифта, масканро бо ҳар он чи дар он аст, тадҳин намо, ва онро бо тамоми колояш тақдис кун, ва он муқаддас хоҳад шуд. Ва қурбонгоҳи қурбонии сӯхтаниро бо тамоми колояш тадҳин намо, ва қурбонгоҳро тақдис кун; ва ин қурбонгоҳ қудси қудсҳо хоҳад шуд. Ва лаган ва пояашро тадҳин намо, ва онро тақдис кун. (40:9-11)

Ин ашёҳо пеш аз тадҳин танҳо чизҳои оддӣ буданд: тилло, нуқра, мис ва дигар мавод. Аммо вақте ки онҳо барои хизмати Худо ҷудо карда шуданд, мақсади махсус пайдо карданд. Онҳо акнун барои кори Худо истифода мешуданд.

Мо низ аз хок офарида шудаем ва қуввати худро аз Худо мегирем. Вақте ки Худо ҳаёти моро нав мекунад, Рӯҳи Худро дар мо сокин мегардонад ва мо ба Каломи Ӯ гӯш дода, мувофиқи он зиндагӣ мекунем, Ӯ метавонад моро барои кори Худ истифода барад.

Ин маънои онро надорад, ки мо дигар ҳеҷ гоҳ хато намекунем. Баръакс, мо ҳар рӯз ба роҳнамоӣ ва кӯмаки Худо ниёз дорем. Муҳим он аст, ки дили мо ба Ӯ наздик бошад ва зиндагии мо тадриҷан хислати Ӯро нишон диҳад.

Дар фарҳанги мо баъзан ба обрӯи оила, номи шахс ё намуди зоҳирии хона аҳамияти зиёд медиҳанд. Аммо Худо бештар ба дили инсон менигарад. Ӯ на танҳо мехоҳад, ки мо барои Ӯ коре кунем, балки мехоҳад, ки тамоми ҳаёти мо ба Ӯ тааллуқ дошта бошад. Хизмати ҳақиқӣ аз муносибати наздик бо Худо сар мешавад.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *