
Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 38:1-20
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 19:1-13
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 19:14-26
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 20:1-17
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 20:18-26
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 21:1-11
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 21:12-27
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 21:28-36
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 22:1-15
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 22:16-31
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 23:1-19
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 23:20-33
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 24:1-18
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 25:1-9
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 25:10-22
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 25:23-40
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 26:1-14
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 26:15-37
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 27
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 28:1-14
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 28:15-43
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 29:1-18
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 29:19-28
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 29:29-46
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 30:1-16
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 30:17-38
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 31:1-18
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 32:1-14
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 33:1-11
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 33:12-23
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 34:1-17
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 34:18-35
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 35:1-19
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 35:20-29
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 35:30 – 36:7
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 36:8-19
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 36:20-36
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 37:1-16
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 37:17-29
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 38:1-20
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 38:21-31
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 39:1-21
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 39:22-43
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 40:1-16
- Нони Ҳаррӯза – Хуруҷ 40:17-38
Ҳавлии хайма
Мулоҳизаҳо ва хулосаҳо
Басалъил қурбонгоҳеро сохт, ки дар он ҳайвонҳоро ба Худо қурбонӣ мекарданд. Шахсе, ки гуноҳ карда буд, ҳайвонеро меовард, то барои гуноҳаш қурбонӣ карда шавад. Ин қисми тартибе буд, ки Худо барои бахшида шудани гуноҳҳои халқаш муқаррар карда буд.
Устоҳо инчунин ҳавзи калони мисин сохтанд, то коҳинон пеш аз иҷрои вазифаҳои худ дасту пойҳояшонро дар он бишӯянд. Баъд онҳо пардаҳо ва сутунҳоеро сохтанд, ки саҳни хаймаи муқаддасро иҳота мекарданд. Ин пардаҳо нишон медоданд, ки ин макон барои ибодат ба Худо ҷудо карда шудааст ва бо ҷойҳои одии зиндагӣ фарқ дорад (оятҳои 1–20).
Дарсҳои Худо
Ва лагани мисин сохт, ки пояаш низ мисин буд, аз оинаҳои заноне ки назди даромадгоҳи хаймаи ҷомеъ ҷамъ мешуданд. (38:8)
1. Худо чизҳои одиро барои кори муқаддаси Худ истифода мебарад.

Барои сохтани ҳавзи мисин ва пояи он аз оинаҳои мисине истифода карданд, ки занон оварда буданд. Ин оинаҳо пеш аз он барои истифодаи шахсӣ буданд, вале акнун барои кори Худо хизмат мекарданд.
Ин ба мо хотиррасон мекунад, ки Худо метавонад чизҳои одӣ ва дорои арзиши шахсиро барои мақсадҳои неки Худ истифода барад. Дар фарҳанги мо низ одамон метавонанд бо вақти худ, ҳунар, меҳнат, дороӣ ё меҳмоннавозии худ ба дигарон хизмат кунанд. Муҳим он аст, ки мо ин чизҳоро бо дили омода ба Худо месупорем.
Вақте ки мо ҳаёти худро ба Худо месупорем, Ӯ моро барои мақсадҳои Худ ҷудо мекунад ва ёрӣ медиҳад, ки ҳар рӯз ба Ӯ наздиктар зиндагӣ кунем. Муқаддас будан танҳо маънои аз дигарон фарқ карданро надорад, балки маънои онро дорад, ки ҳаёти мо ба Худо тааллуқ дорад ва дар муносибат бо дигарон хислати Ӯро нишон медиҳад.
2. Худо мехоҳад, ки ҳаёти мо ба Ӯ тааллуқ дошта бошад.
Пардаҳое, ки саҳни хаймаи муқаддасро иҳота мекарданд, ин ҷойро аз атроф ҷудо менамуданд (Хуруҷ 38:9–20). Онҳо нишон медоданд, ки хаймаи муқаддас макони махсус барои ибодати Худо буд. Ҳар кас наметавонист ба ҳар қисми он озодона дарояд, зеро Худо барои ибодат ва хизмат тартиби муайян дода буд.
Имрӯз мо дар миёни одамоне зиндагӣ мекунем, ки на ҳамеша Худоро мешиносанд ё мувофиқи хости Ӯ зиндагӣ мекунанд. Дар Осиёи Марказӣ баъзан урфу одат, фишори ҷомеа ё тарси он ки дигарон дар бораи мо чӣ мегӯянд, ба қарорҳои мо таъсир мерасонад. Дар чунин ҳолатҳо, наздик будан ба Худо ба мо ёрӣ медиҳад, ки бо муҳаббат ва эҳтиром зиндагӣ кунем, вале ҳамзамон ба Ӯ вафодор бимонем.
Ин маънои онро надорад, ки мо аз одамон дурӣ ҷӯем. Баръакс, мо дар байни онҳо зиндагӣ мекунем, ба онҳо некӣ менамоем ва муҳаббати Худоро нишон медиҳем. Аммо дили мо ба Худо тааллуқ дорад ва Каломи Ӯ ба мо ёрӣ медиҳад, ки роҳи дурустро интихоб кунем.
Барои андеша:
Оё дар ҳаёти ман чизе ҳаст, ки маро аз Худо дур мекунад ё ба ҷои Ӯ қарор мегирад? Чӣ гуна муносибати ман бо Худо ба қарорҳо, рафтор ва муносибатам бо аҳли оила ва одамони гирду атроф таъсир мерасонад?
Чӣ тавр ҷамоати мо метавонад мисли саҳни хаймаи муқаддас ҷойе бошад, ки одамон дар он муҳаббат, покӣ ва ҳузури Худоро эҳсос кунанд, дар ҳоле ки мо ба одамони гирду атроф низ бо меҳрубонӣ хизмат мекунем?
