Офариниши Худо

Худо ба Нӯҳ гуфт, ки ба киштӣ дарояд (Ҳастӣ 7:1). Вақте Нӯҳ ва аҳли хонааш дохил шуданд, Худо дари киштиро

Ҳастӣ 2:1–17 нишон медиҳад, ки Худо пас аз анҷом додани офариниш дар рӯзи ҳафтум истироҳат кард ва он рӯзро баракат

Ҳастӣ 2:18–20 – Нақши Одам – Худо Одамро дар боғ танҳо гузошт ва ба ӯ вазифа дод, ки ба ҳайвонот

14 Ва Худо гуфт: «Найирҳо дар фалаки осмон бошанд, то ки рӯзро аз шаб ҷудо кунанд, ва барои аломатҳо, ва

Ҳастӣ 1 офариниши коинотро тавсиф мекунад, ки дар он Худо тартиб ва зебоиро дар як холигоҳи торик ва бешакл дар

«Осмонҳо ҷалоли Худоро эълон мекунанд,ва фалак аз амали дастҳои Ӯ хабар медиҳад.» (18:2) Пеш аз ҳама, мо ваҳйи махсуси Худоро

Ҳастӣ 2 ба мо дар бораи офариниш нақл мекунад: 1 Ва осмону замин ва тамоми анбӯҳи онҳо анҷом ёфт. 2