Дар ин саҳифа рӯйхати рисолаҳо ва китобчаҳое ҷой дода шудааст, ки ба забони тоҷикӣ навишта шудаанд. Онҳоро метавон зеркашӣ карда

Аз Накҳати Ҷон Барои онҳое, ки дар ҷустуҷуӣ ҳақ ҳастанд «Заррае худатонро ба мо нофаҳмҳо фаҳмонед? -Шумо одат кардаед, ки бо роҳи

Рӯзи 12 – Ишаъё 9:1-3 Ишаъё 9 бо ҳамду сано барои он чи Худо карда ва хоҳад кард, оғоз мешавад.

Боби 1 – Оилаи масеҳӣ дар муқоисаи оилаи исломӣ «Пас рафтори пештараи одами кӯҳнаро …. аз худ дур кунед… ва

Бахшиш ҳамеша арзиш дорад. Дар ин қисмат мо бори аввал мебинем, ки чӣ тавр Худо гуноҳро мепӯшонад ва роҳи оштӣ

Аз азал, вақте ки Худо оламро офарид, мақсади Ӯ барои инсон некӣ, баракат ва зиндагӣ дар назди Худо буд. Китоби

Дар Луқо 15 Исо ба пешвоёни динӣ, ки ӯро барои муошират бо гунаҳкорон танқид мекунанд, бо се масал дар бораи

Баъзе фарисиён мехостанд дар бораи Исо бештар бифаҳманд, вале онҳо дар адолати худ монда буданд. Онҳо ҳаёти сахтеро ба сар

Авф – «Авф фармудан муворак хилсатест, Ҳар ки дорад авф, соҳибдавлатест. Дил аз нури авф равшан мешавад, В-аз насимаш сина

Боби 4 – Пешгӯӣ барои Тоҷикон «Ончунон каломе ки аз даҳони Ман мебарояд, хоҳад буд: вай сӯи Ман бенатиҷа нахоҳад